Op 1 april 2009 vierde ik mijn 25-jarig bestaan bij STOEL. Ter gelegenheid daarvan schreef ik onderstaand stukje.
Denkend aan mijn loopbaan bij STOEL, kwam ik op NLP en Tao.
Ik ben de laatste tijd nogal bezig geweest met mijn “hiërarchie van criteria”. Een hiërarchie van criteria opstellen is NLP-taal voor: op een rijtje zetten wat belangrijk voor je is, wat je wilt bereiken, en dat in een rangorde zetten. Dat kan gaan over wat je belangrijk vindt in je leven en bijv. ook wat je belangrijk vindt in je werk.
Maar een hiërarchie opstellen is niks en stelt niks voor als je er niks mee doet. Het verschaft helderheid in wat je op dat moment het hoogste waardeert, maar zonder doelgericht daaraan te werken heb je er niks aan.
Dan blijkt ook hoe die hiërarchie tijd- en contextgebonden is.
In 1994, tijdens mijn NLP-opleiding maakte ik de volgende hiërarchie van wat ik wilde bereiken:
1. Geluk
2. Gezondheid
3. Genegenheid/liefde geven en ontvangen
4. Energie
5. Wijsheid
6. Gezelschap
7. Gezelligheid
8. Leuke, uitdagende, afwisselende baan
Als ik ‘m nu zou moeten maken, ziet het er als volgt uit:
1. Gezondheid
2. Geluk
3. Liefde geven en ontvangen
4. Energie
5. Weer volledig aan het werk
Kortom, als er ergens in je hiërarchie iets verandert, verandert je hiërarchie op meerdere punten: als je werkeloos wordt, komt een leuke baan ineens veel hoger en zakt een ander punt naar beneden. Als je ziek wordt, wordt gezondheid ineens het hoogste.
Een aloude truc voor als je in een tekst vastzit, bracht naast mijn benen ook mijn hersenen op gang. Ervaring leert dat fysiek in beweging komen ook je hersenen in beweging brengt. Bij mij werkt dat in ieder geval. Zo kwam ik op GELOOF. Niet in de zin van religie, maar in de zin van erin geloven, en vooral in jezelf geloven.
STOEL is echt een voorloper (vind ik); STOEL werkt aan innovatie op het gebied van zorg, welzijn, etc. en stimuleert anderen daarin/daarbij. En wij geloven daarin, dat dat wat uitmaakt en dat we wat kunnen betekenen voor onze klanten en dat we mensen kunnen helpen beter te functioneren en beter samen te werken.
En dat heeft ook alles te maken met geloof in eigen kunnen.
Wie van jullie denkt dat ie met blote voeten over gloeiende kolen kan lopen zonder z’n voeten te branden???
Ja, mijn collega Carel… en ikzelf.
Om dat te durven, moet je in jezelf geloven (en een beetje in NLP en misschien wel in Ratelband).
Wat wil je bereiken in je werk? Een hiërarchie opstellen, DOELEN formuleren; en nog SMART ook? En daar dan hard en systematisch aan werken. Dat is zo’n beetje de norm tegenwoordig. Targets halen, met weinig oog voor het proces.
Taoïsme kijkt daar anders tegenaan. Niet voor niks staat Tao voor DE WEG en niet voor het einddoel. En Tao wijst daarbij ook op de voordelen van ouder worden (of van 25 jaar ergens werken…):
“Want tegen de tijd dat de beek groot geworden was, zodat hij nu bijna een rivier was, holde en spatte en danste hij lang niet meer zo heftig als toen hij nog jong was. Maar hij bewoog zich langzamer. Want nu wist hij waar hij naartoe ging. En hij zei tegen zichzelf: “Er is geen haast bij. We zullen er wel eens komen, op een dag.”
Hij ontwijkt alle belemmeringen, belemmerende gedachten, rotsen en dijken. En bereikt uiteindelijk als een rustig stromende, brede rivier zijn doel: de zee.
Om in ons leven het heft in eigen handen te nemen en iets van blijvende waarde tot stand te brengen, zullen we vroeg of laat moeten leren geloven. We hoeven onze verantwoordelijkheid niet af te wentelen op de schouders van een of andere vergoddelijkte Spirituele Superman (of –vrouw), of gezapig af te wachten tot het LOT aan de deur klopt. We hoeven alleen maar te geloven in de kracht die in ons zit en hem te gebruiken. Als we dat doen begint het allemaal mee te zitten”.
(Benjamin Hoff; de Tao van Poeh).
Frits Knijff
Contactgegevens |
Ungerplein 2, flat 1 |
T 010 233 00 22 |
|
|
|
3033 BR |
F 010 233 04 15 |
|
|
|
Rotterdam |
|
|